02. Εγω Θα Ζησω

Εγώ δεν θα πεθάνω. Τώρα,
τούτη τη μέρα τη γεμάτη ηφαίστεια
κινάω για τα πλήθη, τη ζωή.
Αφήνω ταχτοποιημένα εδώ τούτα τα πράγματα,,
σήμερα που οι πιστολάδες σεργιανίζουν
με τη “δυτική κουλτούρα” υπό μάλης,
με τα χέρια που σκοτώνουν στην Ισπανία,
και τις κρεμάλες που αιωρούνται στην Αθήνα,
και την ατιμία που κυβερνάει τη Χιλή
και παύω πια να λέω.
Θα μείνω εδώ
με λέξεις και λαούς και δρόμους
που με προσμένουνε ξανά, και που χτυπούν
με χέρια έναστρα την πόρτα μου.

 

~

 

2. Voy a vivir
Yo no voy a morirme. Salgo ahora
en este día lleno de volcanes
hacia la multitud, hacia la vida.
Aquí dejo arregladas estas cosas
hoy que los pistoleros se pasean
con la “cultura occidental” en brazos,
con las manos que matan en España
y las horcas que oscilan en Atenas
y la deshonra que gobierna a Chile
y paro de contar.
Aquí me quedo
con palabras y pueblos y caminos
que me esperan de nuevo, y que golpean
con manos consteladas en mi puerta.