04. Στο κομμα μου

Αδερφοσύνη μου ’δωσες γι’ αυτούς που δε γνωρίζω.
Μου πρόστεσες τη δύναμη όλων αυτών που ζούνε.
Μου ’δωσες την πατρίδα μου σα μια καινούρια γέννα.
Μου ’δωσες και τη λευτεριά που δεν την έχει ο μόνος.
Την καλοσύνη μου ’μαθες σαν τη φωτιά ν’ ανάβω.
Μου ’δωσες την ευθύτητα που χρειάζεται το δέντρο.
Τη διαφορά κι ενότητα να βλέπω στους ανθρώπους.
Το πώς πεθαίνει η πίκρα ενός μες σ’ ολονών τη νίκη.
Και στα σκληρά των αδερφιών κρεβάτια να κοιμάμαι.
Μες την πραγματικότητα να χτίζω σα σε βράχο.
Μ’ έκανες τοίχο του τρελού κι αντίπαλο του αχρείου.
Τη δυνατότη της χαράς το μεγαλείο του κόσμου.
Μ’ έκανες ακατάλυτον γιατί μου έχεις μάθει
ότι με σένανε μαζί σ’ εμένα δεν τελειώνω.

 

~

 

4. A mi partido

Me has dado la fraternidad hacia el que no conozco.
Me has agregado la fuerza de todos los que viven.
Me has vuelto a dar la patria como en un nacimiento.
Me has dado la libertad que no tiene el solitario.
Me enseñaste a encender la bondad, como el fuego.
Me diste la rectitud que necesita el árbol.
Me enseñaste a ver la unidad y la diferencia de los hombres.
Me mostraste cómo el dolor de un ser ha muerto en la victoria de todos.
Me enseñaste a dormir en las camas duras de mis hermanos.
Me hiciste construir sobre la realidad como sobre una roca.
Me hiciste adversario del malvado y muro del frenético.
Me has hecho ver la claridad del mundo y la posibilidad de la alegría.
Me has hecho indestructible porque contigo no termino en mí mismo.